IN DE BOULEHAL.

 

Heer zaot aon de bar, glazetig starend nao de broune Leffe oonder z’n neus, z’n vingertóppe roond e kumpke olieneutsjes. Zielige figuur.

“En?” vroog iech truustend, “alles verlore?”

Heer sjöddelde traog nein mèt z’ne kop en bromde: “Alles gewonne. ‘ch Moot nog ein partijj.”

“En toch e zoer geziech?” sjókkerde iech.

Mèt z’ne moond vol neutsjes knawwelde heer: “Marga kump mörrege.”

“Marga?” vroog iech.

“‘n Kinnese vaan m’n vrouw. Marga leet z’ch sjeije vaan Rob, zat z’n kleijer in ‘n drektuut boete aon de straotdeur en nog leet Rob häör neet mèt rös.
Belde häör midde in de nach op,... toeterde es ‘r langs häör hoes voor... Lès is Rob gestorreve. En Marga blijj! Meh noe liet ziene geis häör neet mèt rös.
Lègk zie veur ‘t slaopegoon häör portmenee op de keuketaofel, ‘s anderdaogs vint zie die in de laoj vaan d’n dressoir... sjèlderijje flikkere vaan de mör... stroont op de deurmat...”

De zielige naom ‘ne slók, peuterde e neutsje oet ‘t kumpke en knawwelde knawwelentere:

“Mörrege kump ouch Miep! Eus pótsvrouw. Die weurt geplaog door de geis vaan häör gestorreve sjoenmam! Die kropde bijj leve neet tot Mang, häöre zoon, mèt Miep trojde.
Miep verzörregde häöre zoon slech, verweet zie Miep toujours. Bijj Miep valle rekke um, mèt plugge en al oet de betóng... loupe otoben stiekem leeg...”

Heer zöchde: “Mörge höb iech Marga en Miep tegeliekertied euver de vloer. Es die geiste óngelökkig mètkoume, dee vaan Marga häöre maan en die vaan Miep häör sjoenmam, en die twie verstoon z’ch neet... vlege bijj miech straks de boulesballe door de kamer! En iech höb nörges sjöld aon! “

Erreme kloris.

Zoeken