LEWIEKE

Pa gaof thoes dèks hoeg op euver z’n prestaties op de boelebaon en daan stoonte de uurkes vaan Lewieke wagelwied ope. En ze munneke.
Lès bekinde pa tot ‘r op de klupaovend -potverdomme!- had verlore vaan e meideke van èllef. “Meh zie späölde mèt Kamiel en iech mèt ‘ne nuijeling”, perbeerde heer z’n, in zien ouge, wanprestatie te minimalizere.
Lewieke, ouch èllef, spraok die prestatie vaan dat meidske, winne vaan ziene pa, fors aon en heer zouw dat ouch wel wélle, winne vaan pa. En daobijj, heer kós dat meidske, Lisèt, en voond häör bès aordig. Heer waos al ins mèt pa mèt gewees nao de baon wie dee häöm dat  gevraog. In de hoop tot heer nog ins mèt z’ne zoon, dee netuurlik oetgreujde tot ‘ne gewiekste boeler, kós samespeule. Meh dao waos ‘t enthousiasme vaan Lewieke in blieve steke. Mehc noe Lisèt op de baon waos...

Pa voond ‘t oonmiddellik good wie Lewieke vroog veur mèt te mage goon. Pa waos zellefs hiel enthousias.

Ma begós metein te regele: “Neet mèt die sjeun in die drekkojl”, zag ze. “Trèk d’ch mer d’n gympies aon. Die maagste versakkere.” En Lewieke, brave jong, luusterde en doog.

‘t Beveel Lewieke zoe good tot ‘r trouw ederskier mètging. Wie pa ‘n kier mèt de griep in bèd laog en Lewieke ‘t treffe mèt Lisèt dreigde mis te loupe, vroog ‘r mam of die häöm wouw bringe mèt d’n oto. “Niks devaan”, zag die, “gaank mer mèt de fiets!” En Lewieke ging op de fiets.

E haaf eurke late ging d’n tèllefoon en op d’n display zaog ma tot Lewieke belde mèt z’ne GSM. Metein kraog ze akelige vizioene: aonrijjing, pliesie, dokter, ziekenoto, hospitaol...
Had ze häöm toch mer gebrach , ‘t waos ouch zoe drök mèt ‘t verkier. Ze had bekans vaan zellefverwiet de traone in häör ouge ztoon wie ze opnaom en bezörreg vroog: “Jeh, wat is?”

“Mam,” zag Lewieke en z’n stum kloonk benepe, “dao is m’ch get erregs gebäörd.” ‘t Sjäöldgeveul vaan ma stijgde tot e huugte punt meh zakde ouch inein wie ‘ne mislökde pudding wie ze Lewieke benkelik huurde frazele:

“Mam, iech höb m’n sjeun nog aon. Wèlste m’ch m’n gympies eve bringe?”

 

Gesjreve door Jo Caris.

Zoeken